De klimaatcrisis wordt steeds heftiger. Toch horen we in de politiek en media steeds dezelfde smoesjes waarom Nederland niet harder in actie hoeft te komen. Veel bla bla, maar te weinig actie.
Herken jij ze? Met de Bla Bla Bla Klimaatbingokaart ontdek je acht veelgehoorde klimaatsmoesjes. En natuurlijk leggen we uit waarom ze niet kloppen en hoe het écht zit.
Bla bla bla… Klimaatbingo!
“We doen al genoeg voor het klimaat”
Nee. Dat er al een paar klimaatmaatregelen zijn genomen, betekent helaas niet dat het voldoende is. Zolang Nederland niet op koers ligt om de afgesproken klimaatdoelen te halen, blijft aanvullende actie noodzakelijk.
“Maar andere landen stoten veel meer uit dan wij!”
Er zijn zeker landen die meer CO2 uitstoten dan Nederland, maar dat betekent niet dat wij niet ook te veel uitstoten. Bovendien is klimaatverandering een wereldwijd probleem en we hebben allemaal de verantwoordelijkheid om dat aan te pakken, hoe snel of goed andere landen dat doen ontslaat ons niet van onze eigen verantwoordelijkheid. Daarnaast hebben wij als delta land wat grotendeels onder de zeespiegel ligt, zelf veel profijt van snelle en goede klimaatoplossingen.
Minder klimaatverandering betekent namelijk minder risico op zeespiegelstijging, extreem weer en hoge kosten voor waterveiligheid. Klimaatactie is dus niet alleen een internationale verantwoordelijkheid, maar ook in ons eigen belang.
“Dit kan alleen op Europees niveau worden geregeld”
Dit wordt vaak gehoord als argument waarom we in Nederland geen strenger klimaatbeleid zouden hoeven maken. Europese regels vormen een belangrijk kader, maar houden niet altijd voldoende rekening met de specifieke situatie van afzonderlijke lidstaten.
Nederland heeft eigen verantwoordelijkheden, mogelijkheden en klimaatuitdagingen die vragen om aanvullend nationaal beleid. Alleen door ook nationaal maatregelen te nemen kunnen we onze klimaatdoelen halen en een proportionele bijdrage leveren aan de Europese klimaatambities.
“Klimaatactie is enorm duur en we moeten nu eenmaal bezuinigen”
De schade van het niet aanpakken van de klimaatcrisis en het niet aanpassen aan de weersextremen waar we nu al mee te maken krijgen, is vele malen duurder dan tijdige klimaatactie. Klimaatactie vraagt om investeringen, maar niets doen is uiteindelijk de duurste optie, dat zeggen ook economen. De kosten van bijvoorbeeld stormen, overstromingen, droogte of mislukte oogsten nemen toe naarmate maatregelen langer worden uitgesteld. Preventie is daarom goedkoper dan achteraf reageren op rampen.
Klimaatactie die zich richt op vroegtijdige waarschuwingen en klimaataanpassing bewijzen dat investeren voor een crisis veel kosten en menselijk leed kan voorkomen. Met het Early Action Fund zorgt CARE er bijvoorbeeld voor dat gemeenschappen in het Globale Zuiden zich beter op rampen voor kunnen bereiden. In Somalië zorgde ‘early warning systems’ er bijvoorbeeld voor dat gemeenschappen op tijd informatie kregen over overstromingen endus tijd hadden voor evacuaties.
“Als klein landje kunnen wij niet veel doen aan zo’n groot probleem”
We zijn misschien klein in omvang, maar behoren historisch tot de grotere uitstoters per inwoner en zijn een rijk land met een grote, internationale economie en veel mogelijkheden om bij te dragen aan oplossingen. Bovendien zijn we niet geloofwaardig als we anderen vragen in actie te komen, maar dat zelf niet doen.
“Grote bedrijven moeten verduurzamen, het moet zo min mogelijk publiek geld kosten”
Iedereen kan een rol spelen in verduurzaming en klimaatactie ondernemen. Bedrijven hebben dus zeker een verantwoordelijkheid, al helemaal als zij veel uitstoot veroorzaken. Daarnaast hebben overheden ook werk te doen want zij hebben de wettelijke plicht om burgers te beschermen tegen de gevolgen van klimaatverandering.
Rijke en historisch vervuilende landen hebben daarbovenop de plicht om landen en mensen die het hardst worden geraakt te ondersteunen bij klimaatactie, en op de moeilijkste plekken is hiervoor juist publiek geld cruciaal. Klimaatactie is daarom niet óf een taak van bedrijven óf van de overheid, maar vereist inzet van beide.
“We moeten nu eerst op onze veiligheid focussen”
Veiligheid en klimaatactie staan niet tegenover elkaar. De klimaatcrisis vergroot de risico’s op instabiliteit, conflicten, voedsel- en waterschaarste en extreme weersomstandigheden, en raakt daarmee direct onze veiligheid.
Juist door nu in klimaatactie te investeren, verkleinen we toekomstige veiligheidsrisico’s en beschermen we onze samenleving op de lange termijn. Dat geldt niet alleen voor onze samenleving in Nederland, maar wereldwijd. Ook internationaal moeten we daarom onze verantwoordelijkheid nemen. Want uiteindelijk raakt het uitblijven van effectieve klimaatactie ons allemaal.
“We kunnen niet de hele wereld redden!”
Nederland hoeft de wereld niet alleen te redden, maar kan ook niet wegkijken van zijn verantwoordelijkheid. Als rijk land en historische grote uitstoter hebben wij meer bijgedragen aan de klimaatcrisis dan veel landen die nu het hardst worden geraakt.
Juist daarom is het eerlijk en logisch dat Nederland, samen met andere rijke landen, investeert in internationale klimaatactie en steun aan de meest kwetsbare landen. Dat principe vormt ook een belangrijk uitgangspunt van internationale klimaatafspraken die Nederland heeft ondertekend.
