“Er zijn in Jordanië genoeg vrouwen met financiële vaardigheden en kennis. Ik kan je verzekeren dat het aan boord hebben van vrouwen verschil maakt.”

Bij aankomst ziet het huis van de 25-jarige Bara’a in Zarqa in Jordanië er niet anders uit dan alle andere door puin omgeven flats. Dat wil zeggen, tot we naar binnen stappen. We worden begroet door Bara’a en haar moeder in een wereld van warmte en gastvrijheid. We krijgen meteen heerlijke koffie met kardemom geserveerd en worden later uitgenodigd voor een traditionele maaltijd. Dit is Jordaanse gastvrijheid op zijn best. Nadat we Bara’as producten hebben bekeken, vertelt ze ons haar verhaal.

“We zijn met zeven kinderen in dit gezin. Mijn vaders werk als elektrotechnisch ingenieur verdient niet genoeg om ons allemaal te onderhouden. Dus mijn moeder begon met het kopen en verkopen van kleding. Elke dag nadat wij naar school waren, maakte mijn moeder het huis schoon en maakte ze het avondeten klaar, waarna ze tussen 10 en 1 uur thuis klanten ontving. Ze was zo succesvol dat ze meer dan 250 klanten had en begon te exporteren naar Syrië.

Ongewone keuze voor een meisje

Ik deed het goed op school en besloot om economie te gaan studeren. Dit was een ongewone studiekeuze, omdat vrijwel alleen mannen economie studeren. Mijn vader vertelde mensen altijd dat ik techniek studeerde omdat hij dacht dat dit meer geschikt was voor een jonge vrouw. Op de universiteit deed ik mijn best om mijn werk en studie te combineren. Dit hielp me bij het ontwikkelen van een businessplan, het maken van winstberekeningen, het benaderen van nieuwe markten en het maken van verstandige zakelijke beslissingen. Ik leerde ook hoe ik op mezelf kon vertrouwen. Dat heb ik geleerd van mijn moeder, die de uitstraling van een koningin heeft! Tijdens mijn studie ben ik begonnen met het maken van zepen en oliën om aan mijn vrienden te verkopen. Ze hielden echt van de producten en dit was het moment dat ik besefte dat ik graag dingen produceerde.

Geboren uit noodzaak

Wat me ook motiveerde om het bedrijf op te zetten was de economische situatie binnen ons gezin. Ik had twee zussen die tegelijk met mij aan de universiteit studeerden, dus de kosten waren hoog. Ik wilde mijn eigen kosten kunnen dekken, zodat ik geen financiële last voor het gezin zou zijn. Ik stond aan het begin van de droom om zelfredzaam te zijn en mijn eigen inkomsten te genereren, en ik vond het geweldig! Op dat moment kreeg ik het idee om mijn project uit te breiden van een eenvoudig idee dat ik thuis uitvoerde naar een groot en succesvol project.

Schaamte

Helaas was mijn vader tegen mijn beslissing. Hij vond dat ik een ander beroep moest kiezen. In Jordanië wordt van afgestudeerde vrouwen verwacht dat ze in de dienstensector, zoals het onderwijs, gaan werken. We hebben ook een cultuur van schaamte: het is een schande voor een vrouw om in de productie te werken, en het is een schande om azijn of zeep te produceren en je producten aan andere handelaren te laten zien. Mijn vader maakte zich zorgen dat ik schande over het gezin zou brengen doordat ik met zoveel mannen te maken zou krijgen in mijn werk. Zelfs nu nog is het voor mij als jonge vrouw niet gemakkelijk om naar een door mannen gerunde fabriek te gaan en te vragen om de materialen die ik nodig heb om mijn producten te maken. Productiebedrijven in Jordanië wordt gemonopoliseerd door mannen, dus mijn werk is vrij ongebruikelijk. Mijn moeder steunde me echter, omdat ze deze weg zelf al had geprobeerd.

Strijd om een lening te krijgen

Ik wist dat ik geld nodig had om mijn bedrijf te kunnen laten groeien, dus ging ik naar de bank voor een lening. Ik heb het maandenlang bij verschillende banken geprobeerd, maar niemand wilde me steunen. Iedereen vroeg om zekerheden of hoge garanties die niet haalbaar waren. Ze eisten dat ik meer dan één sponsor zou hebben, maar ik kende niemand uit de industriesector die garant kon staan voor mijn project. Ik denk dat de banken verrast waren door een jonge ambitieuze vrouw die een fabriek wilde oprichten. Deze instellingen waren niet in staat de wet- en regelgeving rond garanties te omzeilen en mij een lening te verstrekken. Ik probeerde hen te overtuigen door hun voorbeelden van mijn werk te laten zien, maar niemand wilde me helpen. Dus in plaats daarvan heb ik zelf 20 JOD (28 USD) bij elkaar gebracht om de basismaterialen aan te schaffen, zodat ik van huis uit kon blijven produceren.

Met liefde voor de natuur

Omdat ik op het platteland ben opgegroeid, heb ik veel liefde voor de natuur en besloot ik me te specialiseren in het maken van natuurlijke producten. Ik heb nu een breed scala aan producten, waaronder oliën, azijn en schoonheidsproducten die allemaal volledig natuurlijke ingrediënten bevatten. Ik wacht ook op een patent voor dadelazijn. Recycling is ook heel belangrijk voor mij en ik recycle een deel van de afgewerkte olie en zet die om in zepen en schoonmaakmiddelen. Ik recycle ook dozen en papier voor het verpakken van mijn producten. Dat is niet alleen goedkoper, maar helpt ook het milieu.

Succes en een lening volgden


Mensen begonnen mijn zakelijk succes op te merken, zelfs toen ik nog op de universiteit zat. Ik won een aantal prijzen, waaronder de My Idea Award in 2014 ter waarde van 1000 JOD (1.400 USD) en de Best Student Company Award in 2015, ook ter waarde van 1.000 JOD. Deze prijzen gaven mijn bedrijf echt een boost. Zo kon ik goed marktonderzoek doen.

Al snel daarna begonnen de banken me serieus te nemen en kreeg ik een lening van 5.000 JOD (7.000 USD) van het landbouwkredietfonds. Ze waren erg toegeeflijk, vooral omdat ik een prijswinnaar was en omdat mijn project al was opgestart. Hierdoor kregen ze vertrouwen in mijn project. Omdat het fonds van oorsprong een overheidsinstelling is, hebben ze de bevoegdheid om leningen te verstrekken voor het ontwikkelen van projecten zoals het mijne. Ze gaven ook clementie met betrekking tot financiële garanties. Met die lening kan ik nu van mijn kleine project een fabriek maken. Ik betaal de lening over vijf jaar terug.

De bankwereld wordt nog steeds door mannen gedomineerd. Ik zou graag zien dat ze vrouwen betrekken bij de ontwikkeling van diensten en producten. Er zijn genoeg vrouwen in Jordanië met financiële vaardigheden en kennis. Ik kan u verzekeren dat het aan boord hebben van vrouwen verschil maakt. Dat komt omdat we weten welke hindernissen we dagelijks moeten nemen. We weten wat we nodig hebben. Maar het belangrijkste is dat we weten wat we kunnen bereiken.

 Toekomst

Ik kreeg hulp van CARE in de vorm van training, ondersteuning en een subsidie voor mijn bedrijf en nu ben ik de trotse eigenaar van een microfabriek. Ik verkoop mijn producten in salons, winkels, bazaars en online. Nu komen er nog veel meer jonge vrouwen naar mij toe voor advies en motivatie. Ik vertel hun dat ze dat liefde voor hun werk belangrijk is. Ik heb ook samen met vrienden een vereniging opgezet, die zich richt op het versterken van de positie van Jordaanse vrouwen op de arbeidsmarkt.

Na mijn zakelijk succes en alle prijzen die ik heb gewonnen, heeft mijn vader nu een totaal andere kijk op mij. Hij is trots op alles wat ik heb bereikt. Ik heb zoveel geleerd van mijn moeder – zij heeft mij gemotiveerd. Ik heb van haar geleerd hoe ik zelfrespect kan krijgen en de beperkingen van de gemeenschap kan doorbreken.

In de toekomst wil ik mijn MBA afronden en die kennis gebruiken in mijn werk. Met behulp van natuurlijke Jordaanse bronnen, wil ik mijn producten diversifiëren en uitbreiden. Ik wil me echt onderscheiden in de industriële sector en daar mijn stempel op drukken. Niet eens zozeer voor een persoonlijk succes. Succes heeft een positieve invloed op mijn gemeenschap.

Inspiratiebron voor velen

Nu ons gesprek ten einde loopt, is het duidelijk dat deze jonge vrouw een stalen vastberadenheid heeft om niet alleen te slagen in een door mannen gedomineerde sector, maar ook om andere jonge vrouwen te inspireren om haar voorbeeld te volgen. Ze lacht veel, is lekker ontspannen, en heeft vertrouwen in haar eigen capaciteiten en toekomstig succes. Als we aan tafel gaan voor een traditioneel Jordaans gerecht (mansaf), kijkt ze met trots naar haar moeder. Ze weet dat ze op weg is naar succes.

Bara’a’s aanbeveling

Bara’a is duidelijk in wat ze de financiële dienstverleners wil meegeven: “Het zou een enorm verschil maken als er meer vrouwen mee zouden beslissen over wie er een lening krijgt.”