“Het was heel vroeg in de ochtend. Het hele dorp stond in brand”, vertelt de zwangere Senoara, die samen met haar man en moeder vluchtte uit Myanmar. “We moesten rennen voor ons leven. Gewapende mannen schopten de deuren van huizen open en begonnen te schieten.“ Ook het huis van Senoara’s ouders werd overvallen. Haar vader werd meegenomen. “We weten nog steeds niet of hij nog leeft”, vertelt ze.

Senoara en haar familie hebben 15 dagen en nachten gelopen voor ze in Bangladesh aankwamen. Sinds eind augustus 2017 zijn ruim 655.000 nieuwe vluchtelingen uit Myanmar aangekomen in Bangladesh, het merendeel met weinig tot geen bezittingen.

Vanwege haar zwangerschap kon Senoara direct terecht bij het gezondheidscentrum in het vluchtelingenkamp. “Ze hebben hier mijn bloeddruk gecontroleerd en stelden me verschillende vragen over mijn gezondheid. Vervolgens kreeg ik medicijnen en mag ik over 15 dagen weer terugkomen.”

Een wereld van verschil met de situatie in Myanmar, waar beperkte toegang tot medische hulp is. Het dichtstbijzijnde ziekenhuis is daar vier uur rijden. Senoara vertelt: “Hier in dit kamp is het heel anders. Het gezondheidscentrum is dichtbij en de mensen zijn er aardig. Bovendien is het gratis!”

Om mensen zoals Senoara te helpen zet CARE gezondheidscentra op in vluchtelingenkampen in Bangladesh. De centra bieden hulp bij zwangerschap, gezinsplanning en kijken naar de gezondheid van kinderen. Ze bieden gratis medicijnen en voorbehoedsmiddelen aan.

CARE in Bangladesh

Hoewel de omvang van de crisis de hulpverlening bemoeilijkt, heeft CARE in Bangladesh al meer dan 190,000 mensen kunnen bereiken met voedsel, huishoudelijke benodigdheden en onderdakmaterialen.

CARE teams bouwen ook vrouwvriendelijke ruimtes in de kampen, waar vrouwen en meisjes worden geholpen. Ze krijgen ook toegang tot psychologische hulp zodat ze beter om kunnen gaan met de traumatische ervaringen.