Moederdag: bevallen op de vlucht in Soedan
Terwijl op Moederdag veel moeders bloemen, ontbijt op bed en tijd met hun gezin krijgen, ziet Moederdag er voor Galatia totaal anders uit.
De 40-jarige moeder vluchtte hoogzwanger met zeven kinderen door de Nuba-bergen in Soedan, op zoek naar veiligheid. Dagenlang liep ze over smalle paden terwijl bommen vielen op dorpen. Onderweg begon haar bevalling.
De kliniek van CARE maakte het verschil voor haar en haar kinderen.
Haar dochter Miriam kwam ter wereld op de vloer van een vreemde hut. Zonder arts. Zonder vroedvrouw. Zonder schoon water.
“Ik was doodsbang toen ik voelde dat de baby kwam. Een vrouw langs de route nam me mee naar haar hut toen mijn dochter geboren werd.” -Galatia
Vluchten was de enige keuze
Galatia wist hoe gevaarlijk het was om acht maanden zwanger te vluchten. Maar blijven was geen optie meer. Haar dorp Angolo, in de Nuba-bergen, werd herhaaldelijk getroffen door bombardementen. “Er was niemand meer die kon helpen,” zegt ze.
Na de bevalling werd Galatia ernstig ziek. Haar lichaam was uitgeput en er was geen medische zorg beschikbaar. Ze bleef zeven dagen bij de vrouw die haar opving. “Ik was alleen dankbaar dat er op dat moment geen bommen vielen en dat mijn dochter en ik nog leefden.”
Daarna trok ze verder, met haar pasgeboren baby op haar borst en haar andere kinderen achter zich aan.
Onderweg vermeed de familie de hoofdwegen uit angst voor gewapende aanvallen. Wanneer het regende, dronken ze water uit plassen langs de route. “Ik zou het geen water noemen,” zegt Galatia. “Maar het hield ons in leven.”
Haar man bleef achter in het dorp om andere families tijd te geven om te vluchten. Maanden later hoorde Galatia dat hij was doodgeschoten. “Ik vertelde de kinderen eerst niet de waarheid. Ik wilde hun hoop niet afnemen.”
Vandaag woont Galatia met haar kinderen in een klein vluchtingenkamp vlak bij de grens tussen Soedan en Zuid-Soedan. Ook haar grootouders zijn inmiddels gevlucht. “Door het conflict is overleven thuis onmogelijk geworden.”
CARE-kliniek maakt het verschil
In het vluchtingenkamp ontbreekt het aan bijna alles. Er zijn geen scholen, nauwelijks voedsel en families wonen in zelfgebouwde hutten zonder veiligheid of zekerheid. Toch is er één plek die hoop biedt: een kleine gezondheidskliniek van CARE, vlak bij de grens. “Zonder die kliniek zouden we niet meer leven,” zegt Galatia.
Hier krijgen vluchtelingen medische hulp, begeleiding tijdens zwangerschappen en behandeling voor ondervoeding en ziektes zoals malaria en tyfus. Dagelijks komen moeders met zieke kinderen aan, vaak uitgeput van dagenlange tochten op de vlucht voor geweld.
“Mijn kinderen waren ernstig ondervoed. CARE gaf ons behandeling en medicijnen. Dankzij die hulp hebben ze het overleefd.”- Galatia
Ook Galatia en haar kinderen vonden hier hulp toen ze die het hardst nodig hadden.
Miljoenen moeders in crisis
Het verhaal van Galatia staat niet op zichzelf. Door de oorlog in Soedan zijn ziekenhuizen vernietigd en is de gezondheidszorg ingestort. Miljoenen vrouwen en meisjes hebben dringend humanitaire hulp nodig, onder wie meer dan een miljoen zwangere vrouwen.
Veel moeders bevallen onderweg, in schuilplaatsen of midden in conflictgebieden, zonder medische hulp of veilige plek.
Voor hen betekent moederschap elke dag opnieuw vechten om hun kinderen in leven te houden.
Moederdag betekent niet voor iedereen veiligheid
Voor veel moeders wereldwijd draait Moederdag niet om cadeaus of bloemen, maar om overleven. Om voedsel vinden, veiligheid zoeken en hopen dat hun kinderen de volgende dag halen.
CARE biedt noodhulp, medische zorg en ondersteuning aan moeders zoals Galatia, juist op plekken waar bijna niets meer over is.
Want geen enkele moeder zou alleen moeten bevallen op de vlucht voor oorlog.
