Oekraïne: Svitlana bouwt door, midden in de oorlog
In Zaporizhzhia, Oekraïne, wisselt Svitlana haar dagelijkse leven af met de harde realiteit van de oorlog. Ze speelt met haar kat en coördineert samen met CARE, het herstel van huizen en gebouwen die door raketaanvallen zijn beschadigd. Net als de mensen die ze helpt, probeert ze het dagelijks leven vast te houden terwijl de oorlog voortduurt.
Net als zoveel andere mensen heeft Svitlana een vaste ochtendroutine. Ze ontbijt met een boterham en drinkt daarna koffie. Juist die gewone momenten geven haar houvast.
“Het is belangrijk om zo’n routine te hebben,” zegt ze. “Want op dit moment is dat bijna het enige waar je zelf controle over hebt.”
Svitlana woont en werkt in Zaporizhzhia, Oekraïne, dicht bij het front. Raketten, drones en bommen treffen de regio regelmatig. Huizen en voorzieningen raken beschadigd en mensen komen om het leven of raken gewond.
Ook haar favoriete café is beschadigd door een raketaanval. Toch is het nog open. Voor Svitlana is dat belangrijk: even koffie drinken voordat haar werkdag begint.
Als humanitair werk plaatsvindt midden in een crisis
Svitlana is regiocoördinator bij de Charity Foundation Stabilization Support Services (SSS), een partner van CARE in Oekraïne. Ze coördineert reparaties aan huizen en gebouwen die door aanvallen zijn beschadigd.
Vandaag gaat ze met haar collega Dmytro op pad. Ze bezoeken bewoners van appartementen met kapotte ramen. Onderweg stoppen ze om te tanken. Ook tankstations worden steeds vaker aangevallen. Sinds het voorjaar van 2026 zijn bijna 200 Oekraïense tankstations verwoest.
Voor Svitlana zijn beschadigde gebouwen en waarschuwingen voor nieuwe aanvallen onderdeel geworden van haar werkdag. Maar dat maakt ze niet minder ingrijpend.
Repareren wat de oorlog beschadigt
Svitlana helpt gezinnen van wie het huis door een aanval is beschadigd. Ze brengt de schade in kaart, regelt hulp en volgt de reparaties.
Vandaag bezoeken ze een oudere vrouw van wie het raam is gesprongen tijdens een aanval. Zij en haar man schuilden in de gang toen ze glas hoorden breken. Svitlana registreert de schade en belooft dat ze gratis nieuwe ramen krijgen. Zo kunnen ze de winter warm en veilig doorkomen.
Reparaties kunnen weken duren. Eerst wordt de schade beoordeeld en opgemeten. Daarna worden nieuwe ramen gemaakt en geplaatst.
Dit jaar heeft Svitlana’s team samen met CARE al 246 ramen gerepareerd in drie regio’s.
Als je werkt op de plek die ook je thuis is
De oorlog is voor Svitlana niet alleen haar werk. Ze woont zelf in Zaporizhzhia. Thuis is ze graag bij haar kat Kontuziia, die werd gered uit een huis dat door een raketaanval was verwoest.
“Ik ben hier niet veilig. Niemand is hier echt veilig,” zegt ze. Toch blijft ze. “Ik maak deel uit van deze gemeenschap. Ik kan iets betekenen voor mensen.”
Na meer dan vier jaar oorlog is gevaar onderdeel geworden van haar dagelijks leven. Toch zijn familie, vrienden en haar gemeenschap voor haar belangrijker dan weggaan.
Ruimte voor het gewone leven
Ondanks de oorlog probeert Svitlana gewone momenten vast te houden. Ze werkt, spreekt af met vrienden, speelt met haar kat en maakt plannen voor reizen. Ook is ze begonnen met scrapbooken.
“Als je voortdurend onder stress staat, is het belangrijk om even te stoppen en iets met je handen te doen.” Dan klinkt het luchtalarm opnieuw. Svitlana gaat met haar kat naar de gang om te schuilen.
Haar scrapbook blijft open op een lege pagina liggen. Morgen begint haar gewone leven weer: met ontbijt en koffie, werk, vrienden en familie. En met ramen die nog voor de winter moeten worden vervangen. Die gewone momenten kunnen de oorlog niet stoppen. Maar ze geven Svitlana en anderen iets om aan vast te houden.
