Burundi

Wat is er aan de hand?

Burundi is sinds 1962 onafhankelijk. Het kent een roerige en gewelddadige geschiedenis. De eerste democratisch gekozen president van Burundi, Melchior Ndadaye, werd in 1993 vermoord. Dit vormde de aanleiding voor een golf van etnisch geweld tussen de Hutu- en Tutsistammen. De oorlog duurde tot 2008 en kostte naar schatting 30.000 mensen hun leven. Duizenden mensen kwamen bij dit conflict om het leven en honderdduizenden en sloegen op de vlucht.

Sociale structuren, die in het verleden een vangnet vormden voor kwetsbare bevolkingsgroepen, zijn verzwakt of verwoest. Veel mensen in Burundi zijn getraumatiseerd en het toekomstperspectief is onzeker. Er is een tekort aan basisvoorzieningen – zoals gezondheidszorg, en onderwijs – en een veilige omgeving voor kwetsbare groepen zoals vrouwen en kinderen. De wederopbouw van het land verloop met vallen en opstaan, mede als gevolg van de nog altijd instabiele politieke en economische situatie. In de grensstreek strijden nog steeds gewapende groepen. En meer recentelijk, in het voorjaar van 2015 was het nog zeer onrustig. De hoofdstad Bujumbara was het toneel van een staatsgreep en bloedige protesten. Als gevolg hiervan ontvluchtten opnieuw zo’n 200.000 Burundezen het land.

Wat doet CARE?

Sinds 1994 is CARE actief in Burundi. In eerste instantie richtten we ons op het bieden van noodhulp aan Burundezen op de vlucht en (later) de terugkeer van vluchtelingen. De jaren erna leverden we onze bijdragen aan vluchtelingenkampen in Burundi en in het buurland, de Democratische Republiek van Congo.

We richten ons speciaal op vrouwen, meisjes en jeugd. We ondersteunen hen met langdurige programma’s om een meer actieve rol te verkrijgen. Om zo vrede, veiligheid en (economische stabiliteit) te realiseren. We doen dit onder andere met ondersteuning en versterken van de (lokale) gemeenschap. Dit om de mensen sterker te maken zodat ze beter in kunnen spelen op mogelijk nieuwe rampen en toekomstige uitdagingen aan te kunnen gaan.

Aan het woord

Susanne Nininahazwe, 45 kreeg dankzij het programma ‘H&M Women Economic Empowerment’ mogelijkheid haar eigen bedrijfje op te starten. Ze is een onderneemster per sang. Ze verkoopt electriciteits- en loodgietersbenodigheden. Hierbij krijgt ze veel steun en advies van haar echtgenoot.

Ik heb er altijd al van gedroomd deze zaak te hebben. Maar aangezien het een typische mannenwereld is, kwam het er niet van. Maar waarom zou een vrouw het niet kunnen? Ik heb nu met minder concurrentie te maken dan bijvoorbeeld bij de verkoop van kleding. Ik ben blij dat ik met steun deze keuze heb kunnen maken. Doordat ik nu een grote verscheidenheid aan producten op voorraad heb, levert het mij voldoende inkomen op.