Reisadvies

Voor veel landen waar CARE werkt geldt een (deels) negatief reisadvies. Zo ook voor Ecuador, waar weliswaar geen conflict wordt uitgevochten, maar waar reizigers geregeld doelwit zijn van het dievengilde. Jan Groenewold, voor ons op reportage in Ecuador, ondervond dat aan den lijve.

Bij mij bezoek aan het FOCAPRIN-project op de terugweg nog even een dagje Quito gedaan. Een dagje dat me nog lang zal heugen: op wel heel aparte wijze werd ik beroofd van mijn Nikon D200 met 18-70 zoomlens! Ik liep super relaxed te wandelen richting het oude centrum, gelukkig ‘gewapend’ met slechts één camera over mijn schouder. Plotseling kreeg ik iets over me heen waarvan ik even dacht dat het water was. Het kwam ergens vanuit een flatgebouw van ongeveer acht verdiepingen. Ik voelde aan mijn haar en zag vervolgens dat mijn hand vol zat met een substantie die qua geur en kleur verdacht veel op stront leek. Diarree zeg maar. Ik dacht: F..K, WAT IS DIT?!?! Op dat moment reikte een voorbijganger mij een papieren zakdoekje aan en wees naar de achterkant van mijn colbert. Ik nam de camera in mijn hand, trok mijn jasje uit en zag dat de hele achterkant onder de shit zat. Het gebeurde voor de ingang van dat gebouw en samen liepen we het portiek in: hij met z’n zakdoekjes en een flesje water en ik met colbert en camera in de hand. Het stonk echt verschrikkelijk en mijn haar zat onder. Ik hing mijn jasje aan de tussendeur van de hal, zodat ik met de zakdoekjes en het water van de behulpzame man de ergste troep kon verwijderen. De camera zette ik even op de grond, zodat ik mijn handen vrij had. Maar ik had me nog niet omgedraaid of de behulpzame man schoot als een dief in de nacht het portiek uit. Met mijn camera dus! Ik greep mijn jasje, met daarin portemonnee, creditcards en paspoort, om hem achterna te gaan, maar dat kostte net genoeg tijd om hem in rook te doen opgaan.

In het hotel bleek dat mijn colbert niet te reinigen viel: de ‘shit’ die ze hebben gebruikt was waarschijnlijk een chemische substantie die stonk als stront en er ook zo uitzag. Enfin, pratend met handen en voeten aangifte gedaan, want de ‘policía turística’ in Quito spreekt geen woord Engels. En of ik eerst even een nummertje kon trekken. ‘Er zijn nog vijftien wachtenden voor u.’ Volgende keer toch maar wat beter uitkijken!

 

Terug naar het project   |   Kijk   |   Lees   |   Doe   I   Actueel