De druk op weidegrond, waar de nomadische veehouders voor hun levensonderhoud van afhankelijk zijn, is groot. Dit leidt niet alleen tot een afname in inkomsten, maar vergroot ook de kans op conflicten. Een ander probleem is het tekort aan waterbronnen voor het drenken van het vee. Bovendien zorgt de slechte toegang tot de markt ervoor dat nomadische veehouders hun producten niet goed kunnen verkopen. Terwijl hun producten in prijs dalen, worden andere levensbehoeften juist duurder.

Door het ineenstorten van de Somalische staat in 1991 en de daarop volgende fragmentatie van politieke structuren zijn de nationale managementsystemen voor het behoud van grasland de afgelopen jaren verwaarloosd. Hoewel de overheid naderhand geprobeerd heeft wetten op te zetten ter bescherming van de graslanden, zijn deze tot nu toe niet geïmplementeerd. De wetten houden te weinig rekening met culturele en traditionele normen en bepalingen, waardoor verschillende bevolkingsgroepen het niet met elkaar eens worden. Door de beperkte inkomsten kunnen de nomadische veehouders nauwelijks herstellen van de veel voorkomende droogten, voordat de volgende droge periode alweer in aantocht is. De overheid mist de capaciteit om hen te helpen bij het voorbereiden op een dreigende ramp.

De chronische voedselonzekerheid die in het gebied heerst, vraagt niet om directe humanitaire hulp, maar wel om urgente strategische interventies voor de opbouw van de bestaanszekerheid. Er moeten systemen worden opgezet die de nomadische veehouders in staat stellen om voldoende inkomsten te verwerven en die de risico’s voor toekomstige schokken en structurele belemmeringen doen afnemen.

• Locatie: districten Banda Beyla, Eyl, Garowe en Qardho in de regio’s Bari en Nugal in Puntland
• Doel: duurzaam gebruik van natuurlijke bronnen en betere weerstand tegen droogte
• Looptijd: 15 februari 2008 – 15 februari 2010
• Status: loopt
• Uitvoering: CARE
• Donoren: Europese Commissie
• Bedrag: € 1.111.112 (waarvan € 1.000.000 door de EC)
• Begunstigden: 19.000 nomadische veehouders (directe begunstigden) en 360.000 indirecte begunstigden

Het Puntland Pastoralists’ Livelihood Project werkt samen met instituties van nomadische veehouders en met het Ministerie van Veeteelt, Landbouw en Milieu om graslanden te beschermen en de weerbaarheid tegen droogten te vergroten. Aan beide zullen trainingen en advies gegeven worden, aangepast aan hun specifieke vraag, om bij te dragen aan de ontwikkeling van passende managementsystemen en regelgeving. Samenwerking tussen de overheid en de instanties zal worden bevorderd om het management efficiënter te maken. Ook zal het project werken aan het verbeteren van de graslanden en watervoorziening door het planten van bomen en het opknappen van watervoorzieningen langs de migratieroutes van de veehouders.

Speciale aandacht zal worden gegeven aan vrouwen en ontheemden. Zij bevinden zich vaak in extra lastige posities. Samen met deze groepen zullen inkomensgenerende activiteiten ontwikkeld gaan worden.

Het project bouwt voort op de resultaten van het Sool Plateau Livelihood and Food Security Project, dat door CARE in de periode 2005-2007 is uitgevoerd en zal ervoor zorgen dat de eerder behaalde resultaten worden uitgebreid en ook op de lange termijn hun invloed zullen blijven behouden. CARE werkt in dit project samen met de BBC en VSF Suisse.

De verwachte resultaten van dit project zijn onder meer:

• Verbeterd beheer van natuurlijke bronnen
• Beter functionerende instanties voor nomadische veehouders
• Goede samenwerking tussen instanties voor nomadische veehouders en het Ministerie van Veeteelt, Landbouw en Milieu
• Herstel van het aangetaste grasland
• Herstel van waterbronnen.

Dit zal ertoe leiden dat de bestaanszekerheid voor 13.900 nomadische veehouders toeneemt, en dat zij beter bestand zullen zijn tegen de vaak in het gebied voorkomende droogten.