Nieuws

Een consortium van 31 in Afghanistan actieve NGO’s heeft haar diepe bezorgdheid uitgesproken over de onderbemanning van OCHA (UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs). De NGO’s vragen zich af of OCHA, door dat tekort aan mensen, haar werkzaamheden kan blijven uitvoeren.

“De eisen die worden gesteld aan minimale coördinatie, planning en informatie-management overstijgen de capaciteit van OCHA, zeker in de regionale kantoren,” stelde de door het NHRP (NGO and Humanitarian Reform project) opgestelde brief van 24 juni, die was verstuurd aan John Holmes, Noodhulp Coördinator en hoofd van OCHA. “Omdat de behoeftes van de mensen in Afghanistan groot zijn, roepen we u op uw wervingsactiviteiten sterk te vergroten en de mogelijkheden te onderzoeken OCHA Afghanistan te versterken om er zo zorg voor te kunnen dragen dat de noodzakelijke acties kunnen worden ondernomen.”

De NHRP werd opgericht in september 2008 als een driejarig project dat de effectiviteit van de werkzaamheden van de betrokken internationale, nationale en lokale NGO’s moest vergroten. De aangesloten NGO’s, waaronder CARE International, hebben OCHA opgeroepen de ruimte voor humanitair werk te bewaken; de effectiviteit van het werk dient te worden verbeterd en de capaciteit van het informatiemanagement moet versterkt worden.

James Holmes gaf in een interview op 30 juni toe dat er personeelsproblemen zijn in Afghanistan, vooral te wijten aan de verslechterende veiligheidssituatie en de trage bureaucratische procedures. Binnen twee tot drie weken denkt de directeur van OCHA de regionale kantoren weer op niveau te hebben. Hij voegde wel toe: “Als we meer willen doen, zullen de donoren over de brug moeten komen met de middelen.” Holmes sprak de kritiek van de NHRP tegen, waarin werd gesteld dat OCHA te vaak wordt geïdentificeerd met de Hulpsmissie van de VN (UNAMA), waarvan het politieke mandaat op gespannen voet staat met humanitaire acties, gebaseerd op neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid.

Holmes:”Afghanistan was een frustrerende plaats voor de humanitaire gemeenschap om te werken, omdat grote delen van het land ontoegankelijk waren en omdat de militaire en burgerlijke rollen hopeloos met elkaar verweven waren. Maar, het is duidelijk dat er een aantal problemen zijn, als de NGO’s me op deze wijze benaderen. Die zorgen moeten we serieus nemen, iets dat ik zeker zal doen. Ik zal een weloverwogen antwoord formuleren, maar ik denk dat hier een aantal frustraties worden benoemd die over de algemene situatie gaan, niet zozeer over wat wij doen.”