Nairobi, 13 januari 2008 – In de nasleep van het geweld na de verkiezingen treft CARE bij een bezoek aan de kampen en nederzettingen van ontheemden in West Kenia een grote crisis aan.
Duizenden individuen en families zoeken bescherming in kerken, politiebureaus en scholen, want hun huizen zijn vernield. “Ook in hun vluchtoorden hebben de ontheemden tekort aan van alles, aangezien de meeste kampen overvol zijn en de sanitaire voorzieningen slecht zijn,” zegt Bud Candrall, Directeur van CARE Kenia, tijdens zijn bezoek aan een van de sloppenwijken in Nairobi, de hoofdstad van Kenia. Volgens officiële statistieken zijn alleen al in de Rift Valley ongeveer 100.000 mensen ontheemd.
In de meeste kampen in West Kenia zitten veel kinderen, zwangere vrouwen, moeders die borstvoeding geven en ouderen. Zij hebben allemaal behoefte aan speciale voeding en gezondheidszorg. Veel kampen zijn niet in staat de juiste zorg te geven. Er is behoefte aan basismiddelen, zoals plastic zeil, jerrycans voor water, keukengerei, zeep, maandverband en dekens. Ouders zijn bang dat ze hun kinderen volgende week, wanneer de scholen officieel weer open gaan, niet naar school kunnen sturen. “Ons huis is afgebrand, met al mijn schoolboeken en aantekeningen voor mijn middelbare schoolexamen,” zei de 15-jarige Rispa Irungu, die nu op het politiebureau in het Burnt Forest verblijft, in West Kenia. “Ik hoop dat iemand mij kan helpen, want ik wil mijn lessen niet missen en ik wil mijn eindexamens doen.”
Vertegenwoordigers van het Rode Kruis in Molo meldden ook dat ontheemden die in scholen verblijven vanaf volgende week, wanneer de scholen weer opengaan, waarschijnlijk ergens anders onderdak moeten zoeken. Plannen worden gemaakt om deze mensen ergens anders op te vangen, maar er is een tekort aan land en veilige gebieden. Veel mensen, vooral vrouwen en kinderen, zijn bang om naar huis terug te keren. Ze praten over de aanvallen midden in de nacht en het gevoel van onveiligheid. Sommige mensen zijn naar hun velden teruggekeerd om de oogst en een paar eigendommen te halen, maar veel vonden hun eigendommen verbrand of geplunderd.
Hoewel dit voor veel mensen niet de eerste keer is dat ze hun huizen ontvluchtten na een verkiezing in Kenia, zijn dit keer meer mensen op de vlucht dan in het verleden. Overlevenden proberen te bevatten waarom dit opnieuw bij hen gebeurt. Ze zullen de psychosociale impact van deze crisis nog lange tijd voelen, vooral omdat een blijvend politiek compromis nog niet in zicht is. Het zal jaren duren voordat het vertrouwen tussen buren in dorpen weer terug is.
Verder lijden hele dorpen grote economische verliezen. Onderweg van en naar West Kenia zagen onderzoekteams platgebrande winkels, plundering en wijdverspreid vandalisme. De kosten van veel basisgoederen zijn verviervoudigd, en voor de gewone burger onbetaalbaar.
Inwoners van de Kibera sloppenwijken in Nairobi zijn ook zeer getroffen door het geweld. “Alle winkels zijn platgebrand en er zijn nog maar weinig mensen in de straten vergeleken met de normale drukte in dit gebied in Nairobi,”zei Stephen Okello, Project Medewerker voor CARE in Kibera. “Er zijn ook maar weinig kinderen buiten. Vrouwen en kinderen zijn naar kerken gevlucht of naar andere veilige plekken ergens in Nairobi. Aangezien velen hun bestaansmiddelen zijn kwijtgeraakt, moeten ze buiten Kibera naar voedsel zoeken en proberen te overleven.”
Inwoners van Kibera vertelden het CARE team dat ze dringende behoefte aan voedsel hebben. Hoewel sommige instanties al voedsel uitdelen, is het moeilijk om ervoor te zorgen dat de hulp bij de meest kwetsbaren terechtkomt. Mensen die voedselhulp krijgen, worden vaak aangevallen op hun weg naar huis. “Het is noodzakelijk om met gemeenteleiders samen te werken om zo goed mogelijk voedselhulp te geven. Anders zullen huishoudens met een kind of vrouw aan het hoofd niet de hulp krijgen die ze nodig hebben,” zei Felix Okech, CARE Programma Manager voor het Dadaab vluchtelingenkamp in Noordoost Kenia. Hij is op dit moment in Nairobi om ontheemden in de hoofdstad te helpen.
Naast voedselhulp vertelden inwoners van Kibera dat ze behoefte hebben aan schoon drinkwater, wederopbouw van openbare latrines en belangrijke huishoudelijke artikelen, zoals klamboes, dekens, keukengerei en plastic zeil. Hoe eerder deze spullen geleverd kunnen worden, des te meer levens er gered kunnen worden en des te meer inwoners de kans hebben om terug te keren naar hun woning om weer een leven op te bouwen. Maar op dit moment blijft het een onveilige situatie en zijn de inwoners bang voor aanvallen midden in de nacht.| CARE Internationaal | ||||