Nieuws

21 juni 2007 - Ondanks de vredesovereenkomst tussen de Sudanese rebellen van de SLA/M en de Sudanese regering in mei 2006, blijft het conflict in Darfur aanhouden. Meer dan twee miljoen mensen zijn gevlucht en verblijven in de 42 kampen rondom Darfur.

Buiten de kampen wordt het dagelijkse leven sterk beïnvloed door het geweld in Darfur. De landbouwproductie is flink gedaald, evenals de veestapel. Boeren kunnen hun producten nauwelijks op de markt verkopen. Er zijn weinig tot geen onderwijs- en gezondheidsvoorzieningen. Schoon drinkwater is schaars.

CARE's strategie:

Veel van de internationale hulp in Darfur gaat naar de vluchtelingenkampen, en er is maar weinig hulp voor de bevolking buiten de kampen. CARE heeft hieraan het laatste jaar veel meer aandacht besteed. Een van CARE's projecten, 'Versterking van levensonderhoud en basisvoorwaarden voor terugkeer”, is gericht op lokale ontwikkeling en basisvoorzieningen met hulp van speciale dorpscomités. De dorpscomités zorgen ook voor het oplossen van de verschillen onderling, vooral tussen boeren en nomaden. Door samen te werken, worden de verschillen en spanningen kleiner tussen de bevolkingsgroepen. Het project heeft een positieve impact op lokale stabiliteit, inkomen en basisvoorzieningen.

Resultaten:

1)      Vrede en stabiliteit: vredescomités in de dorpen zorgden voor gesprekken tussen mensen van verschillende bevolkingsgroepen. Vertegenwoordigers van iedere bevolkingsgroep deden mee. Dit heeft geleid tot meer veiligheid in de dorpen, vooral ten zuiden van Kass en rondom Mukjar, waar CARE werkzaam is. Steeds meer lokale autoriteiten en leiders ondersteunen dit project, waardoor de eerste vluchtelingen terugkeren naar hun dorpen. Een voorbeeld: het aantal huishoudens in Jemeiza Logrowe (een dorp in de regio Mukjar-Kass) is binnen een jaar gestegen van 884 naar 1304.

2)      Verbeterde maatschappelijke instituties: de trainingen van de comités voor dorpsontwikkeling hebben gezorgd voor een verbeterde watervoorziening, hygiëne en voor vredesonderhandelingen.

3)       Economische ontwikkeling: vorig jaar bezochten ongeveer 400 mensen per dag de markt. Nu zijn dat er 15.000. Steeds meer mensen kunnen hun producten op de markt verkopen. Ten zuiden van Kass worden zelfs verkopers van 80 kilometer ver aangetrokken.

4)      Basisvoorzieningen: door het aanleggen van watervoorzieningen, hebben de dorpen bij Abrom en Jemeiza negen waterputten erbij, die zorgen voor (drink)water voor 4500 mensen.

Wat heeft CARE concreet bereikt in Darfur? – een voorbeeld.

Het dorp Burunga ligt dertig kilometer ten zuiden van Kass. Het duurde zes maanden voordat daar een ontwikkelingscomité was gevormd met alle vertegenwoordigers. Het dorp is nu een voorbeeld van hoe de kracht van dorpsinstituties, vredesopbouw en basis ontwikkelingsinitiatieven conflicten kan verminderen en dorpsverschillen kan overbruggen.

In eerste instantie beweerden sjeiks dat het samenbrengen van verschillende bevolkingsgroepen onmogelijk was. De nomadische bevolkingsgroep had water en weide nodig, maar de boerenbevolking weigerde toegang te verlenen tot hun land en water. Zo ontstonden er veel spanningen. Leiders van de Fur, een bevolkingsgroep die veel land in het gebied verbouwt, wilden niet meedoen in het project, omdat ze boos waren op de nomaden die met hun vee veel schade aan hun gewassen veroorzaakten. Ze waren bang dat de nomaden jaloers zouden worden en de Fur zouden aanvallen. Op ieder niveau waren aarzelingen om mee te doen in discussies. Doordat een samenwerking niet tot stand kwam, besloot CARE met kleine groepen lokale leiders te praten. De leiders moesten leren elkaar te vertrouwen, voordat de groepen uitgebreid zouden worden. De bedoeling van de gesprekken was om vooral over overeenkomsten tussen de groepen te praten en niet over verschillen. CARE maakte duidelijk dat het project zowel de Fur als de nomadische bevolkingsgroepen wilde helpen, zonder vooroordelen naar een van de partijen.

Tijdens een van de bijeenkomsten ontstond er een confrontatie tussen de twee groepen. Er werd tegen elkaar geschreeuwd en gescholden. De mensen werden pas rustig toen een nomadische leider benadrukte dat vreedzaam samenleven van levensbelang is. Volgens hem was er behoefte aan een open gesprek, een oplossing voor ruzies, en behoefte aan praktische samenwerking in ontwikkelingsprojecten om meer samenhang in de maatschappij te krijgen. Uiteindelijk hebben de leiders hun verschillen opzij gezet om samen te werken en riepen zij hun mensen samen voor een eendaagse sessie om het ontwikkelingscomité samen te stellen.

Op die dag waren meer dan tweehonderd mensen aanwezig en aan het eind van de dag was het comité gevormd, met subcomités, zoals een vredescomité, een zaden- en gereedschapscomité en een hygiëne bevorderingscomité. Het opstarten van de comités heeft veel enthousiasme losgemaakt om samen te strijden voor het welzijn van het dorp. Als eerste resultaat hebben de dorpsleiders en de vredescomités een rapportagesysteem opgezet voor conflicten en conflictoplossingen. CARE wil blijven werken met deze dorpsinstituties, hen trainen en aan verdere ontwikkelingsactiviteiten bijbrengen. Dat zal de dorpen en het vertrouwen onderling versterken.

Foto's: CARE Thomas Schwarz 2007