Gelukkige vrouwen

Indonesië, april 2007

Zonder baangarantie…

Mevrouw Sumarmi is een weduwe van 49 jaar. Ze heeft vier kinderen en drie kleinkinderen. Haar kinderen wonen, op haar jongste zoon na, niet meer thuis. Ze werkt iedere dag op het land als landarbeider. Dit geeft haar geen garantie voor haar inkomsten, want vaak is er alleen werk tijdens zaai- en oogsttijd. Als ze het geluk heeft om op een rijstveld te werken, kan mevrouw Sumarmi iedere ochtend van 7 tot 11 uur werken. Na een pauze tot half twee, gaat ze verder op het rijstveld tot half vijf. Ze verdient ongeveer 1,20 euro (15.000 Indonesische rupiah) per dag, maar dat krijgt ze alleen wanneer ze haar werk af heeft. Haar baan als landarbeider bestaat uit het zaaien en oogsten van rijst (padie) en onkruid wieden. Bij het planten van de rijst werken vijf mensen op een stuk grond. Uiteindelijk krijgen zij het overschot van de rijst en 2 euro (25.000 Indonesische rupiah) per persoon voor het geoogste stuk grond. Het hangt dus van de oogst af hoeveel ze krijgen.

Door de aardbeving is veel verwoest, waaronder ook haar fietsen. Nu moet haar jongste zoon te voet naar school. Desondanks is mevrouw Sumarmi enorm blij met de steun die ze kreeg bij het bouwen van haar huis. De structuur van haar nieuwe huis is gemaakt van sterk beton, zodat bij een volgende aardbeving haar huis wel overeind blijft staan.

Een leven tussen ijzeren platen…

Mevrouw Sakirah heeft zeven tenen aan haar voet. Daarnaast is ze ook nog eens doof. Ze leidt een eenzaam leven. Voor de aardbeving had mevrouw Sakirah een huis van 6 bij 6 meter. Na de aardbeving leefde zij in en huis van 2,5 meter bij 3 meter met ijzeren platen als muren. Ze heeft eenden, kippen en zes katten om haar eenzame dagen te slijten. Om rond te komen heeft ze een klein stuk land, waar haar broer op werkt. Zij ontvangt een gedeelte van de oogst. Er zijn drie oogsten per jaar en iedere oogst levert haar 18 euro op (225.000 Indonesische rupiah). Daarnaast heeft ze een veld bananenbomen. Elke keer wanneer een bananenboom wordt gekapt, krijgt zij 40 eurocent (5.000 Indonesische rupiah).

Mevrouw Sakirah voelt zich vaak minderwaardig met haar gebreken. Ze blijft liever ongehuwd in haar leven. Ze heeft 40 eurocent (5.000 Indonesische rupiah) per dag nodig om van te leven. Ze is heel blij met haar nieuwe huis, dat ze van CARE gekregen heeft.

Bekijk de foto's vlak na de aardbeving

Bekijk meer foto's van een jaar na de aardbeving

Meer informatie over het Yogyakarta Earthquake project (pdf, Engels)

Bezoek de website van CARE Indonesië

Verwante projecten:
Yogyakarta Earthquake Innovative Shelter project - huisvesting na aardbeving