Minister van Ontwikkelingssamenwerking Jan Pronk was duidelijk zeer geëmotioneerd toen hij in 1992 aan een commissie van de Tweede
Kamer verslag uitbracht van zijn reis naar het door hongersnood en oorlogsgeweld geteisterde Somalië. “Het is zo erg…” zei hij.
Beseffend dat voor mensen die alles hebben moeten achterlaten zonder hulp nauwelijks toekomst is, vroeg hij direct na de zitting aan de SNV (Stichting Nederlandse Vrijwilligers) om een hulpafdeling op te richten voor mensen als in Somalië. SNV ging in overleg met Novib en Hivos en ze kwamen tot de conclusie dat er behoefte was aan een organisatie die een brug zou kunnen slaan tussen noodhulp en structurele hulp. Op 2 december 1993 werd daartoe de Disaster Relief Agency (DRA) opgericht. Later sloten ook Unicef, Terre des Hommes en de Vereniging Wereldkinderen zich bij het initiatief aan.
DRA was aanvankelijk een samenwerkingsverband waarbinnen Nederlandse ontwikkelingsorganisaties hun inspanningen op het gebied van wederopbouwhulp konden bundelen, maar al snel ging DRA daarnaast ook zelf initiatieven ontplooien. Zoals in Rwanda, waar DRA in 1995 de eerste aanzet gaf tot wederopbouw nadat de gruwelijke strijd tussen de Hutu’s en de Tutsi’s was beëindigd.
In 1996 vroeg het Ministerie van Buitenlandse zaken aan DRA een voorstel te schrijven voor de wederopbouw van Bosnië. Het werd niet alleen het begin van een lange betrokkenheid bij de ontwikkelingen in Bosnië (CARE Nederland is er nog steeds werkzaam), maar het markeert ook het begin van een tot op de dag van vandaag voortdurende hechte samenwerking met het Hoge Commissariaat van de Vluchtelingen (UNHCR) en de noodhulpafdeling van de Europese Unie (ECHO).
Om de naam beter te doen aansluiten bij het werk van DRA op het gebied van wederopbouw, werd de organisatie op 10 maart 1998 opgedoopt in Dutch Relief and Rehabilitation Agency.
In de jaren die volgden, raakte DRA steeds meer verzelfstandigd en nam de behoefte aan internationale samenwerking en efficiency door schaalgrootte sterk toe. Deze ontwikkelingen leidden op 1 juli 2001 tot aansluiting bij het internationale, federatieve samenwerkingsverband van CARE en de naamswijziging in CARE Nederland.
Door internationaal samen te werken beschikt CARE Nederland over meer professionaliteit. Ondanks de naamsverandering en aansluiting bij CARE International, bleven de visie en missie in essentie ongewijzigd.
Statutaire doelstelling:
De stichting heeft tot doel het ondersteunen van mensen in een levensbedreigende situatie ten gevolge van noodsituaties. Zij is met name werkzaam op het gebied van natuurrampen, vluchtelingenhulp, op het gebied van wederopbouw in door oorlog geteisterde landen en op het gebied van rampenmanagement.
De Organisatie CARE Nederland
CARE Nederland is een Nederlandse stichting met een Bestuur, een Raad van Advies en personeel. Het Bestuur draagt de eindverantwoordelijkheid en verdient hier niets mee. Dit geldt ook voor de Raad van Advies. De directeur heeft de dagelijkse leiding en beleidsvoorbereiding- en uitvoering in handen. Samen met de hoofden van de verschillende afdelingen vormt de directeur het managementteam (MT), dat eens per twee weken vergadert over de lopende gang van zaken. De directeur heeft een keer per jaar een functioneringsgesprek met het Bestuur. CARE Nederland kent geen organen van toezicht.
| CARE Internationaal | ||||