Natividad Pia is 65 jaar en gepensioneerd onderwijzeres, een status die met meer geluk dan wijsheid is behaald. Want eigenlijk had Mrs Pia, zoals ze in St. Bernard en omgeving wordt genoemd, óók dood moeten zijn. Maar op 17 februari 2006 moest ze voor het eerste sinds jaren verstek laten gaan op de basisschool van Guinsaugon.
Die dag was ze met haar dochter Jocelyn voor onderzoek in het ziekenhuis van Tacloban, de hoofdstad van het eiland Leyte. Mrs Pia: “’s Morgens kreeg ik een telefoontje van mijn schoonzus. Of ik iets wist van de landverschuiving en de steenlawine die ons dorp zouden hebben getroffen... Ik schrok, maar dacht nog niet gelijk het ergste. Ik heb meteen mijn man en een paar collega’s op school een sms’je gestuurd. Maar er kwam geen enkel antwoord en toen werd ik echt verschrikkelijk bang... Later die dag kwam de bevestiging: heel Guinsaugon was met de grond gelijkgemaakt. Verdwenen onder een gigantische stroom modder en steen. Op school waren op dat moment 286 kinderen en zeven collega’s. Ze hebben het geen van allen overleefd en ook mijn man is die dag omgekomen.”
Mrs Pia zwijgt langdurig voor ze verder gaat: “Met mijn dochter is het gelukkig goed gekomen. Zij is de enige schat die ik nog over heb. Ik probeer zo min mogelijk achterom te kijken. Het leven gaat door, ook voor mij.”
