“Die ochtend voelde ik een kleine aardbeving, een paar seconden maar. Een half uur later was er een enorme knal, als een explosie, en daarna een soort gerommel...” Nay Irenea is 40 jaar en een van de 23 mensen die de ramp van Guinsaugon overleefden.
“Wij hebben een bakkerij en ik was aan het werk. Na die knal ben ik naar buiten gelopen en ik hoorde allemaal mensen door elkaar roepen dat er een landverschuiving was. Ik keek om en zag een enorme modderstroom, voorafgegaan door een heleboel rotsblokken, die alle kanten opvlogen. Er werden al mensen meegesleurd en een buurman die naast me stond werd getroffen door een rotsblok. Er was geen tijd meer om weg te rennen. Ik was doodbang en sprong naar de overkant van de straat. Daar stond een stevige biljarttafel waar ik onder ben gedoken. Op hetzelfde moment werd die tafel gegrepen door de modderstroom, met mij eronder. Ik heb me met beide handen vastgeklampt… De stroom heeft me anderhalve kilometer meegesleurd. Ik had nog steeds de poten vast, maar van het biljart was toen nog maar een kwart over. Het leek alsof ik in een soort luchtbel zat. Toen ik uren later gevonden werd, bleek de rand van het biljart onder mijn kin te zitten, waardoor mijn hoofd nog net boven de modder uitstak. Al die tijd was ik bij bewustzijn...” Nay Irenea overleefde de ramp, maar
