Muizenval
We rijden vanuit Cumandá langs de Rio Chimbo rivier, nu, in de droge zomermaanden,  vooral een brede bedding met veel keien en weinig water. Maar dat deze rivier behoorlijk boven zichzelf kan uitgroeien, blijkt als we stoppen om een villa te bezichtigen. Nou ja… het zijn vooral de in verval geraakte restanten, die zo’n 3 tot 4 meter boven de rivier op het randje van de oever hangen. Ooit stond dit prachthuis hoog en droog op tientallen meters verwijderd van die oever, maar de Rio Chimbo gaf blijk van haar grillige karakter door spontaan haar loop te verleggen. De nieuwe oever werd in een mum van tijd zover door erosie afgegraven dat de villa in de gevarenzone kwam en de bewoners moesten verhuizen.
Nog diezelfde middag staan we aan de oever van de Rio Chinchin, een rivier die langs de andere kant van Cumandá stroomt, ongeveer evenwijdig aan de Rio Chimbo. Het land tussen beide rivieren is feitelijk een eiland en nog een heel vruchtbaar eiland ook. Voor zover je kunt kijken, zijn de landerijen gevuld met fruitbomen en gewassen. Ik begrijp opeens waarom het Bijbelse paradijs tussen de Eufraat en de Tigris moet hebben gelegen. Ook dat stuk land ligt ingeklemd tussen twee grote rivieren en is door herhaaldelijke overstromingen enorm vruchtbaar was geworden. Ik aanschouw het paradijs in Ecuador, zie de boeren op het land, hun vrouwen en hun kinderen en bedenk me dat dit eiland eigenlijk een gigantische muizenval is met het vruchtbare land als stukje kaas. De arme bevolking denkt: “Wauw, vette oogsten..” en vervolgens klapt de val dicht. De rivieren pakken het land terug en het water sleurt huizen, bezittingen en helaas ook mensen met zich mee. Dát is het is het duivelse dilemma van deze boeren: ze kunnen vrouw en kinderen alleen te eten geven ten koste van een gigantisch risico… |
|
Terug naar het project | Kijk | Lees | Doe I Actueel |
