Etalageproject DRC blog 28 juni 2011
Masisi, dinsdag, 28 juni.
We zijn in de provincie Noord-Kivu, in de buurt van Uganda en Rwanda. Op bepaalde plekken wordt dit gebied nog steeds geteisterd door elkaar bestrijdende milities met afkortingen die staan voor begrippen als 'Défense du Peuple', 'Libération du Peuple', 'Forces Démocratique' en zo meer. Mooie namen die de ware bedoelingen van de krijgsheren enigszins moeten verdoezelen: hun zakken vullen met de opbrengsten uit de mijnen en liefst over de rug van de bevolking. En daar is geen woord Frans bij.
De milities, die wisselend met elkaar en tegen elkaar vechten, jagen al doende de bevolking uit hun huizen. Ze verkrachten, moorden en plunderen om 'de tegenpartij' maar zo veel mogelijk te intimideren. Met als gevolg grote stromen vluchtelingen, die soms dagen achtereen door de bush achtervolgd worden voor ze in rustiger streken komen. Daar worden ze opgevangen in kampen of, gewoon bij de mensen thuis. De meeste internationale organisaties hebben zich gestort op de hulpverlening in de kampen, maar CARE richt zich op de opvang van vluchtelingen bij families, die meestal niet berekend zijn op het in huis nemen van een flinke hoeveelheid logees.
Een gemiddeld gezin bestaat uit 5 tot 7 personen en als er dan nog eens gezin met evenzoveel mensen op de stoep staat, is het huis al snel te klein. Zeker als het een Afrikaanse plaggenhut betreft, die vaak bestaat uit twee ruimtes: een woon- en eetkamer met kookgelegenheid en een slaapkamer. En hoe ga je al die monden voeden als je zelf net genoeg te eten hebt? En wat gebeurt er als je met 12 man in de rij staat om naar de wc te gaan? In dat geval doe je gauw even je behoefte ergens in de bosjes, wat de hygiëne in de dorpen niet ten goede komt. Kortom: problemen ten over die om een oplossing schreeuwen.
En daar steekt CARE de helpende hand toe in een project dat de naam 'Umoja' heeft gekregen. Umoja is Swahili en betekent zo veel als 'saamhorigheid'. Het woord is gebaseerd op iets wat een Afrikaans solidariteitsprincipe zou zijn. Wij willen dat graag nuanceren. Je naaste helpen is van alle tijden en van alle volken (zegt ook onze cultureel antropologe). Hoewel dat soort solidariteit in het Westen wel eens ver te zoeken lijkt -we denken al gauw 'ieder voor zich en God voor ons allen'-, kennen we wel degelijk begrippen als burenhulp en mantelzorg. Er is dus hoop, ook voor ons!
Wordt vervolgd.
