Aminou verloor niet alleen geld, maar ook zijn hoop voor de toekomst (blog)

Toen Aminou Chaibou vorig jaar zijn vrouw en drie kleine kinderen achterliet om werk te zoeken in Nigeria, hoopte hij voldoende geld te gaan verdienen om de toenemende voedselschaarste in eigen land te kunnen overleven. Net als bij vele anderen in Niger was ook Aminou’s oogst mislukt en zonder geld zou zijn familie honger moeten lijden.

Maar Aminou verloor geld, in plaats van geld te verdienen. En erger nog… hij verloor ook zijn hoop voor de toekomst. “Ik vond meteen werk: sleuven graven voor elektriciteitsleidingen. Toen het eerder hier slecht ging, was ik ook al naar Nigeria geweest,” vertelt hij rustig. “Maar nog voor ik betaald zij krijgen, werd er een bomaanslag gepleegd in de buurt waar ik werkte. En hoewel we het thuis moeilijk hadden, besloot ik dat het toch beter was niet mijn leven te riskeren. Dus keerde ik terug.”

Veel langs de grens met Nigeria wonende Nigerezen gaan jaarlijks een paar maanden werken om de periode van voedselschaartse door te komen. Door de onrust in Nigeria, met bomaanslagen door militante groepen en de recente protesten tegen het overheidsbesluit om autobrandstof niet meer te subsidiëren, hebben de meesten echter besloten dat het te gevaarlijk is geworden. Hier in het economisch belangrijke Maradi zijn al duizenden uit Nigeria teruggekeerd en vaak met lege zakken.

Voor de 29-jarige Aminou is de situatie zelfs nog slechter. Om de reis naar Nigeria te kunnen bekostigen, heeft hij de enig overgbleven geit van zijn vrouw moeten verkopen. Stuk voor stuk verkopen ze hun bezittingen om te kunnen overleven. “Alles wat we te eten hebben, is met wat melk aangelengde gierstpasta,” zegt hij al roerende in een bijna lege kom dunne, soepachtige pap. “We eten dit twee keer per dag en voegen veel water toe, opdat we een vol gevoel hebben. In goede tijden eten we drie keer per dag. Gierst, spaghetti en vele andere dingen... Dit is geen goed jaar en het wordt nog veel slechter.”

Amidou’s vrouw Rabi van 23 zit op de grond van hun kleine, lemen hut. In haar armen de zeven maanden oude Zainab. Ze zegt bang te zijn als haar man weer naar Nigeria zou gaan. “De kinderen vragen om meer eten, maar we hebben niets wat we ze kunnen geven.” De baby begint te huilen en Rabi geeft haar de borst waar ze in stilte aan begint te sabbelen.

De combinatie van mislukte oogsten, de onlusten in Nigeria en stijgende voedselprijzen heeft ertoe geleid dat 5,4 miljoen mensen in Niger bedreigd worden met hongersnood en 1,3 miljoen Nigerezen, zoals Amadou, nu al dringend hulp nodig hebben.

Samen met het Word Food Programme is CARE een ‘cash for work’ programma gestart, zodat de mensen wat geld kunnen verdienen om op de markt eten te kopen.

In het dorp Serkin Yamma, waar het gezin Chaibou woont, verdient Amdou en de andere deelnemers ieder 1.000 CFA (ongeveer $ 2,00) per dag met het verwijderen van het onkruid waarmee de weidegronden overwoekerd zijn en het opnieuw inzaaien daarvan. Het vee heeft dan te eten als laat in mei de regen komt. Voor Aminou komt het project op een moment waarop hij de moed al haast had opgegeven. Hij heeft in Maradi tevergeefs naar aanvullend werk gezocht en overweegt terug te gaan naar Nigeria. Van het twee-maands contract had hij 43 dagen gewerkt toen hij besloot naar huis terug te keren. Als hij teruggat en het contract afmaakt, dan krijgt hij betaald. “Maar met wat ik op de radio allemaal hoor, is het misschien toch veiliger om hier te blijven. Gisteren was er opnieuw een aanslag in Nigeria. Net over de grens en weer vlakbij waar ik werkte. We moeten eten en we hebben het geld nodig, maar ik wil niet dood. Als dat zou gebeuren, wie zorgt dan voor mijn familie?