Actie voor Syrië is nodig en wel nu!

Londen conferentie (2016) heeft gefaald. Beloftes zijn niet nagekomen.

De omvang, complexiteit en duur van het Syrische conflict zijn overweldigend. Toch mag dit er niet toe leiden dat de inspanningen om iedereen te bereiken met de hulp die zij nodig hebben, worden opgegeven. Hiervoor waarschuwt CARE voorafgaand aan een internationale bijeenkomst over de crisis, die dinsdag plaatsvindt in Helsinki, Finland. Ook is er geen tijd te verliezen met het versterken van de veerkracht van de vluchtelingen en de voorbereidingen voor de toekomst van Syrië.

 

CARE is bezorgd dat er een gevoel van vermoeidheid en hopeloosheid leeft onder de internationale gemeenschap, mede veroorzaakt door voortdurende aanvallen tegen burgers en doordat miljoenen mensen nog steeds vast zitten in moeilijk bereikbare gebieden zonder de basisbehoeften om te overleven.

“Het is heel gemakkelijk om ons hulpeloos te voelen door de omvang van deze ramp, maar niemand heeft het recht om op te geven ten behoeve van de Syriërs die vechten voor hun leven. Geen enkel slachtoffer van deze oorlog mag zonder hulp zitten door een gebrek aan wilskracht of financiële steun van de internationale gemeenschap,” zegt Richard Hamilton, CARE’s Regional Syria Response Director.

Bij donoren en leiders die in Helsinki aanwezig zullen zijn, dringt CARE aan dat de beloften die gemaakt zijn op de Londen conferentie moeten worden waargemaakt. Bij de “Supporting Syria and the Region” conferentie in Londen van vorig jaar, werd de internationale gemeenschap het eens over een alomvattende nieuwe aanpak voor de crisis. Donoren stemden in met veranderingen in het beleid en aanzienlijke financiële bijdragen om de levens van de vluchtelingen te verbeteren.

Stand and Deliver

Echter, het nieuwe rapport “Stand and Deliver”, gesigneerd door CARE en 27 andere NGOs, concludeert dat de conferentie heeft gefaald als het gaat om de kernproblemen zoals de bescherming van burgers in Syrië en in buurlanden. Bovendien blijven de humanitaire behoeften stijgen zonder een toename in internationale hulp. Daarom doen CARE en anderen de volgende aanbevelingen:

  1. Gastlanden moeten actie ondernemen om legaal verblijf, onderwijs en toegang tot fatsoenlijk werk mogelijk te maken voor vluchtelingen.
  • Met de steun van donateurs moeten de gastlanden nodige interne veranderingen in het beleid maken waardoor de beloften van de Londen conferentie kunnen worden waargemaakt.
  • Alle landen moeten de toegang van vluchtelingen tot bescherming verbeteren door duidelijke, toegankelijke en betaalbare procedures op te zetten voor het verkrijgen en behouden van geldige documenten, verblijf en registratie.
  • Alle landen moeten obstakels aanpakken die vluchtelingen weerhouden van het krijgen van waardig werk, door uitbuiting op het werk onder de aandacht te brengen; te ontzien van beperkingen op legaal verblijf en bewegingsvrijheid; micro, kleine en middelgrote Syrische ondernemingen te ondersteunen; en door initiatieven die banen voor vluchtelingen creëren uit te breiden.
  • Donoren en gastlanden moeten voorkomen dat er een verloren generatie wordt gecreëerd door ervoor te zorgen dat ieder kind profiteert van onderwijs door nieuwe plaatsen in openbare scholen te blijven openen, de ergste vormen van kinderarbeid onder de aandacht te brengen, en voldoende mogelijkheden te verstrekken voor alternatief onderwijs.
  1. Overheden en donoren moeten de verantwoordelijkheid delen, op basis van draagkracht.
  • Donoren moeten doorgaan met financiële hulp voor meerdere jaren, op hetzelfde niveau als in 2016 en zoals overeengekomen in Londen.
  • Donoren moeten bilaterale en multilaterale steun aan buurlanden van Syrië blijven uitbreiden om ervoor te zorgen dat noodzakelijke veranderingen in het beleid worden geïntroduceerd.
  1. Rijke landen moeten hervestigingen verhogen tot ten minste 10 procent van de Syrische vluchtelingenbevolking tegen het einde van 2017.
  • Ook moeten andere vormen van toelating worden geaccepteerd, met inbegrip van gezinshereniging, beurzen en regelingen gebaseerd op arbeid.
  1. Overheden moeten zorgen voor asiel.
  • Alle landen moeten asiel verlenen aan asielzoekers die vluchten voor geweld en internationale bescherming nodig hebben. Ook moeten ze ervoor zorgen dat beoordelingen op individuele basis worden gemaakt, ten minste voor gevallen waar er gevaar voor deportatie dreigt. Dit geldt ook voor buurlanden van Syrië, in Europa en daarbuiten.

Wij hopen dat het rapport bijdraagt aan een verbeterde situatie voor de vele vluchtelingen die recht hebben op een veilig toevluchtsoord en een betere toekomst.